Nahifizm

Merhaba.

Bugün seninle birlikte, belki de daha önce hiç çıkmadığın bir yolculuğun başlangıcındayız.
Bu yolculuğun adı Nahifizm.

“Naiflik”, Türkçeye Fransızcadan geçmiş bir sözcüktür.
Sözlük anlamı; tecrübesiz, toy, saf ve çoğu zaman aldanmaya açık olma hâlidir.
Bu nedenle, olumlu bir yanı olduğu kadar küçümseyici bir ton da barındırabilir.

“Nahiflik” ise Arapça kökenlidir.
İnceliği, zarafeti, hassasiyeti ve duygulu bir yapıyı anlatır.
Çoğunlukla olumlu çağrışımlar taşır; kırılganlıkla birlikte güç barındıran bir saflığı ifade eder.

Nahifizm, küçümseyici bir saflık değildir.
Bilerek seçilmiş, bilinçli bir yalınlıktır.

Hayatım boyunca sevdiğim insanlar bana hep çok nahif olduğumu söylediler.
Bu nahifliğin böyle bir dünyada yerinin olmadığını…
Zayıflık olarak görüleceğini…
Ve beni korumak istedikleri için uyardıklarını dile getirdiler.

Ne demek istediklerini anlıyordum.
Beni ne kadar sevdiklerini de.

Ama hiçbir zaman aynı fikirde olmadım.

Bu dünyanın karmaşasında;
maskelenmiş hırslar ve bitmeyen oyunlar arasında
basit, içten, hatta zaman zaman kırılgan kalabilmek
ve bunu gösterebilmek…

Aslında büyük bir güç, olgunluk ve sabır ister.

Çünkü kötülüğün ve cehaletin sesi her zaman daha yüksek çıkar.
Nahiflik ise sessizdir.

Susanna Tamaro, Yüreğinin Götürdüğü Yere Git adlı kitabında şöyle der:

“Yapmaya değecek tek yolculuk, içimize yaptığımız yolculuktur.”

Yenilmez olanlar, bu iç yolculuğu tamamlayabilmiş olanlardır.

Ve biliyorum;
bu yolculuğun içinde önce kendini, sonra beni anlayacaksın.

Ben bu yolculuğun gücünü sevgiden alıyorum.

Çünkü bir zamanlar, çok sevdiğim biri bana şöyle demişti:

“Düşüncelerinle dünyayı değiştirebileceğine inanmanı çok seviyorum.”

Nahifizm dünyayı değiştirir mi, bilmiyorum.
Ama belki…
senin hayatına dokunabilir.

Sevgiler,

İpek Atlıhan